MAP ครับ +=+

posted on 16 Sep 2010 17:05 by doraemon55555

edit @ 18 Sep 2010 23:30:13 by doraemon55555

edit @ 18 Sep 2010 23:31:09 by doraemon55555

เรื่องราวชีวิตครับ ToT

posted on 14 Sep 2010 18:34 by doraemon55555

เรื่องราวชีวิตของผมครับ

555++ ผมว่าทุๆท่านคงอยากจะรู้เรื่องนี้มากกว่าเรื่องอื่นนะครับ นั้นก็คือที่ว่า “ผมเป็นใคร” ถ้าอยากรู้กันแล้ว ก็เชิญอ่านต่อได้เลยครับ

ผมเป็นเด็กนักเรียนใหม่ครับ ที่เพิ่งเข้ามาในรั้วของเบญจมราชูทิศได้ยังไม่ถึงปีเลยครับ ผมก็รู้สึกดีนะครับ ที่ได้เข้ามาที่นี่ ที่แห่งนี้มีเรื่องราวต่างๆมากมาย ทั้งเรื่องที่ช่วยให้เรายิ้ม(ยามที่เราคุยเรื่องเฮฮา) และเรื่องที่ช่วยให้เราทุกข์(ยามประกาศคะแนน หรือทำข้อสอบเสร็จ) แต่ก็ยังดีครับ ที่เรายังมีเพื่อนคอยช่วยเหลือนะครับ

ว่าเรื่องราวอื่นมามากมาย มาเข้าเรื่องราวชีวิตผมต่อดีกว่าครับ ผมเป็นเด็กนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จาก โรงเรียนศรัทธาสมุทร แล้วอยากจะสอบเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกคนก็อยากจะสอบได้ โดยผมได้เลือกมาสอบห้องเรียนพิเศษ ที่โรงเรียนเบญจมราชูทิศครับ และผลปรากฏว่า ผมสอบติด  ตอนนั้นผมรู้สึกโล่งมากเลยครับ คือว่าผมไม่อยากอยู่โรงเรียนเดิม แล้วผมก็มีโรงเรียนที่ใหม่แล้วครับ ต่อจากนี้ก็คือเป้าหมายสูงสุดนั้นคือ สอบเข้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาให้ได้ แต่ก็เป็นที่ทราบกันดีครับ ว่าคนสอบมีจำนวนมาก และอัตราการแข่งขันสูงมาก ผมจึงตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสืออย่างบ้าคลั่ง เรียนพิเศษควบคู่ไปด้วยครับ แต่ผลที่ออกมาก็ไม่เป็นไปตามที่หวังครับ ผมสอบไม่ติดครับ แต่พ่อแม่ก็บอกว่าไม่เป็นไร ยังไงเราก็ยังมีโรงเรียนเบญจมราชูทิศรออยู่(มองเหมือนตัวเลือกสุดท้าย) ดังนั้นผมจึงมาเรียนที่นี้ครับ พอเข้ามาตอนแรกๆ ผมก็รู้สึกดีมากครับ ดีที่ว่านั้นก็คือ ได้มาอยู่ที่โรงเรียนใหม่ เจอเพื่อนใหม่ แต่นานๆไป(ดังเช่นตอนนี้) ผมรู้สึกแย่มากเลยครับ รู้สึกว่าเรียนไม่ค่อยจะไหวแล้วครับ ทำไมทุกอย่างมันยากอย่างนี้ สอบแต่ละวิชา คะแนนได้ไม่ค่อยดีเลยครับ จนทำให้เคยคิดอยากจะเปลี่ยนห้องเรียน หรือแม้กระทั่งย้ายกลับโรงเรียนเดิมเลยครับ แต่ก็ดังสำนวนสุภาษิตไทยครับว่า “ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน” ดังนั้นผมก็จะเรียนห้องนี้ต่อไปครับ ผมต้องพิสูจน์ว่า “เราสามารถทำได้”

เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตผม(ที่ได้มาเรียนที่นี่) ก็มีเพียงเท่านี้ครับ ผมไม่อยากจะเขียนอะไรมากมายครับ เดี๋ยวจะรู้สึกแย่ครับ แต่ไม่เป็นไรครับ

 

“........ อึด ถึก ควาย.......” 

สู้ครับ !!!!

edit @ 4 Oct 2010 18:53:26 by doraemon55555

เรื่องราว วัยเด็กคร้าบ

    ตอนเด็กๆ ผมเป็นเด็กชายอยู่คนเดียวในบ้านเลยครับ มีความสุขมากมายเลยครับ แต่ว่าที่บ้านของผม ทุกคนต้องทำงานครับ ทำให้ผมต้องมีพี่เลี้ยงครับ 555

    ผมเป็นลูกคนที่สองของพ่อแม่ครับ เป็นเด็กที่ทุกคนรักและให้ความเอ็นดูครับ ผมได้ใช้ชีวิตวัยเด็กได้อย่างคุ้มค่ามากครับ ผมได้เล่น ได้เที่ยว ได้กิน ได้นอน และได้เล่นทุกอย่าง ดังที่ผมสมปรารถนาเลยครับ ผมชอบวิ่งเล่นที่ลานหน้าบ้านครับ ซึ่งเป็นลานกว้างๆ เหมาะกับการวิ่งเล่นเป็นอย่างมากเลยครับ ที่บ้านผม คุณแม่ต้องรับราชการ คุณพ่อก็ไม่กล้าที่จะเลี้ยงผมตามลำพัง คุณยายผมก็อายุมากแล้วครับ ส่วนบรรพบุรุษคนอื่น ก็ได้ล้มหายตายจากผมไปนานแล้วครับ ทำให้ที่บ้านผม ตัดสินใจหาพี่เลี้ยง(ที่อายุมากแล้ว)มาเลี้ยงผมครับ พี่เลี้ยงที่อายุมากคนนี้มีนามว่า “ยายพิศ”ครับ

    ผมได้รับการเลี้ยงดูมาจากยายพิศครับ ท่านเป็นคนที่อายุมากแล้วครับ แต่ว่าท่านดูแลผมได้ดีมากเลยครับ บ้านของท่านอยู่ห่างจากบ้านของผมไม่มากนัก ทุกๆเช้า คุณพ่อของผม จะขับรถมอเตอร์ไซค์ไปรับที่บ้านของยายพิศครับ เย็นก็ไปส่ง ผมได้ใช้ชีวิตวัยเด็กอย่างมีความสุขก็เพราะยายพิศแหละครับ ผมได้สร้างวีรกรรมไว้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น ซน ดื้อ เอะอะโวยวาย หกล้ม ตกน้ำที่ท่าน้ำ ผมผ่านมาทุกอย่างแหละครับ แต่ก็จะมีคุณยายพิศก็ดูแลพฤติกรรมมาตลอด ทำให้ผมได้รับบาดเจ็บจากวีรกรรมน้อยมาก จนแทบไม่เป็นอะไรเลยนะครับ

    ความประทับใจวัยเด็กของผมมีอยู่มากมายเลยครับ แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมรู้สึกประทับใจกับการวีรกรรมครั้งนั้นมากเลยครับ เรื่องมีอยู่ว่า คุณยายท่านได้พาผมไปซื้อไอติม(ไอศกรีม)ที่รถขายไอศกรีมหน้าบ้านที่ชอบขับรถผ่านไปมา ยายได้พาไปซื้อและได้ถามว่า ผมจะกินไอศกรีมรสอะไร ผมก็ตอบไปครับ แต่เมื่อคุณยายถามว่า “ไอศกรีมราคาเท่าไร” คนขายก็บอกราคามาครับ(ซึ่งผมจำไม่ได้) ผมได้พูดประโยคหนึ่งขึ้นมาหลังขากฟังราคาเสร็จว่า “ทำไม ไอติมแพงจัง คราวหน้าไม่กินแล้ว” คุณยายพิศก็บอกหน้าผมครับ แล้วก็หัวเราะ บอกคนขายว่า เด็กมันพูดไปงั้นๆแหละจ้า ไม่ต้องคิดมาก แต่คุณยายบอกว่า คนขายเขาคิดมาก เขาไม่มาขายที่หน้าบ้านผมอีกเลย ทำให้ผมอดกินไอศกรีม หลังจากนั้น จึงเป็นอุทาหรณ์ให้คุณยายไม่นำผมไปซื้อของด้วยเลย กลัวผมไปต่อว่าคนขายอีก

    ผมรู้สึกดีมาก กับ “เรื่องราวในวัยเด็กครับ” ผมชอบการใช้ชีวิตในตอนนั้นมาก และมันจะเป็นช่วงชีวิตที่ยากจะลืมสำหรับผมเลยครับ

 

edit @ 4 Oct 2010 18:55:33 by doraemon55555